شمارهٔ ۱۱ - صابر همدانی

در آ، به بزم محبت که هر چه هست، اینجاستمقام وحدت مردان حق پرست، اینجاست

در این مقام اقامت گزین، که بر رخ خلقخدا دری که گشود و دگر نبست، اینجاست

در این حصار طبیعت که نیست جای اماناگر به گوشهٔ امنی توان نشست اینجاست

گرت هوی است که مستی کنی ز باده ی عشقبیا، که جای صبوحی کشان مست، اینجاست

بجنگ غم همه جا هر کسی ندارد فتحدر آن مقام که غم می خورد شکست، اینجاست

ز شر نفس مگر جان بری به نیت خیرز دشمنی که نشاید بحیله رست، اینجاست

نظر کنند بیک چشم بر ضعیف و قویکه دادگاه زبردست و زیر دست اینجاست

بشعر (صابر) اگر ناز شست خواهی داداگر غلط نکنم جای ناز شست، اینجاست