شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر به تمام ویژگی‌های ظاهری و روحانی محبوبش اشاره کرده و او را به عنوان آفریده‌ای ملیح و زیبا توصیف می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که هیچ‌کس را مانند او ندیده و زیبایی‌اش فراتر از سایرین است. همچنین، شرم و حیا را به عنوان افزونه‌هایی برای جذابیت او معرفی می‌کند. در نهایت، اشاره به نغمه‌های عاشقانه و لبخند و شادابی معشوق نشان‌دهنده عشق عمیق و زیبایی روحی و ظاهری اوست.
از بس که آفریده گلت را خدا ملیحپا تا به سر ملیحی و سر تا به پا ملیح
هوش مصنوعی: چونکه خدا زیبایی تو را از سر تا به پا به قدری شگفتانگیز آفریده که تمام وجودت دلانگیز و دلربا است.
چشم و لب و دهان و بناگوش و غبغبتهر یک به شیوه‌ای خوش و هر یک به جا ملیح
هوش مصنوعی: چشم، لب، دهان، گوش و گردن هر یک به شیوه‌ای زیبا و دلنشین به چشم میآیند.
سبقت گرفته گرچه به خط خال دلکشتباز این جدا ملیح بود، آن جدا ملیح
هوش مصنوعی: گرچه از خطِ خالِ دلکشت جلو زده، اما این جدا شدن همچنان دلنشین است. آن جدا شدن هم دلنشین بود.
عمرم به سیر و تجربه بر انتها رسیدکس چون تو را ندیده‌ام از ابتدا ملیح
هوش مصنوعی: زندگیام با سفر و تجربه به پایان رسید و کسی را مانند تو از نخستین روزها ندیده‌ام که اینچنین دلربا باشد.
شرم و حیا، تو را به ملاحت فزوده استخوش آنکه شد ز دولت شرم و حیا ملیح
هوش مصنوعی: شرم و حیا به زیبایی و جذابیت تو افزوده است و خوشا به حال کسی که به واسطه این دو ویژگی، دلپذیر و دلنشین شده است.
تا عندلیب نغمه سراید ز عشق گلباشد بیاد روی تو، گفتار ما ملیح
هوش مصنوعی: زمانی که بلبل برای عشق گل میخواند، یادآور چهره توست و سخنان ما دلنشین و زیباست.
(صابر) چو غنچه شو متبسم، چو گل مخندزیرا که نیست خندهٔ دندان‌نما ملیح
هوش مصنوعی: صابر، مانند غنچهای باش که تبسم دارد و مانند گل، لبخند نزن، چرا که خندهی دندان‌نما زیبا نیست و جالب به نظر نمیرسد.