غزل شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و دلبستگی شاعر به معشوقش است. شاعر می‌گوید که بازگشت او از علاقه‌اش به معشوق نیست، زیرا جهانش بدون او معنایی ندارد. او تأکید می‌کند که هیچ چیز و هیچ شب بدون یاد معشوقش برایش وجود ندارد. طعنه‌ها و سخنانی که از دور به او می‌رسد نیز نمی‌تواند از عشقش بکاهد. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده وابستگی و اشتیاق عمیق شاعر به محبوبش است.
روی برگشتنم از روی تو نیستکه جهانم به یکی موی تو نیست
هوش مصنوعی: من به خاطر تو برگشتن را انتخاب نکردم، چون جهانم تنها به یک تار موی تو وابسته نیست.
زان ز روی تو نگردانم رویکه به جز روی تو چون روی تو نیست
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیتی که در چهرهات دارم، هرگز از تو روی برنمیگردانم، زیرا هیچکس به اندازه تو زیبا نیست.
هیچ شب نیست که اندر طلبتبسترم خاک سر کوی تو نیست
هوش مصنوعی: هیچ شبی نیست که برای دیدنت و در جستجوی تو بستر خواب من در خاک خیابان تو نباشد.
هیچ دم نیست که بر جان و دلمداغی از طعنهٔ بدگوی تو نیست
هوش مصنوعی: هیچ زمانی نیست که بر روح و قلبم زخم و آسیبی از سرزنشها و انتقادات تو نخورده باشم.
نیست با این همه آزرم ازوزانکه بی تعبیهٔ بوی تو نیست
هوش مصنوعی: با وجود تمام شرم و خجالت از او، باز هم در دل دلیل خاصی برای این احساس ندارم، زیرا بوی تو در این میان وجود ندارد.