غزل شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و تاثیری است که زیبایی و عشق معشوق بر عاشق می‌گذارد. شاعر از کشش فراوان قلبش به سوی معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که با دادن دل به معشوق، جانش نیز تحت فشار قرار می‌گیرد. او از فتنه‌ها و مشکلاتی که ناشی از عشق و دوری معشوق است، صحبت کرده و می‌گوید که حتی در دیدار با معشوق نیز شادی‌ای نمی‌یابد و تنها غم و دلتنگی با اوست. حسرت عاشقانه و درد ناشی از فراق، اضطراب و بی‌قراری را در دل عاشقان به وجود می‌آورد. در نهایت، شاعر به تاثیر عمیق عشق بر افراد و جامعه اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او الهام‌بخش دیگران نیز بوده است.
جمالش از جهان غوغا برآوردمه از تشویر واویلا برآورد
هوش مصنوعی: زیبایی او از هر سو هیاهو و شور و هیجان به راه انداخته است؛ مانند ماه که از شوق و شادی فریاد و ناله سر میدهد.
چو دل دادم بدو، جان خواست از منچو گفتم «بوسه‌ای»، صفرا برآورد
هوش مصنوعی: وقتی که دل خود را به او دادم، او خواستهاش را از من جانم قرار داد. وقتی گفتم که یک بوسه به او بدهم، او با طعمی تلخ به من جواب داد.
ز بی‌آبی و شوخی در زمانههزاران فتنه و غوغا برآورد
هوش مصنوعی: به علت کمبود آب و مشکلات موجود در جامعه، هزاران مشکل و آشفتگی به وجود آمد.
غم و تیمار عشقش عاشقان راهم از دین و هم از دنیا برآورد
هوش مصنوعی: عشق او آنقدر در دل عاشقان تاثیر می‌گذارد که آنها را از همه چیز حتی دین و زندگی دنیویشان دور می‌کند.
ندیدم از وصالش هیچ شادیفراق او دمار از ما برآورد
هوش مصنوعی: من از وصال او هیچ خوشی ندیدم و جدایی او حال و روز ما را خراب کرد.
همه توقیع‌ها را کرد باطللبش از مُشک چون طغری برآورد
هوش مصنوعی: همه امضاها و تأییدها را در اثر لبهایش که مانند مشک عطری دلانگیز دارد، بیمعنی کرد.
همی ساز انوری با درد عشقشکه خلق از عشق او آوا برآورد
هوش مصنوعی: انوری به خاطر درد عشقش اهنگی می سازد که مردم به عشق او آواز میخوانند.