غزل شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و محبت می‌پردازد و به نوعی از عذاب و فتنه‌ای صحبت می‌کند که از سوی محبوب به وجود می‌آید. شاعر می‌گوید که در قیامت و روز جزا، یار فقط از خوبی‌ها یاد می‌کند و کسانی که به دنبال سرزنش هستند، از درک عشق و زیبایی ناتوانند. همچنین، زیبایی محبوب به قدری زیاد است که همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و صبر و آرامش را مختل می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی واقعی باید درک شود و از آن تقدیر کرد.
یار در خوبی قیامت می‌کندحسن بر خوبان غرامت می‌کند
هوش مصنوعی: دوست در روز قیامت به زیباترین شکل، بر نیکوکاران پاداش و جزای شایستهای می‌دهد.
در قمار حسن با ماه تمامدعوی داو تمامت می‌کند
هوش مصنوعی: در بازی زیبایی و جذابیت، ماه کامل مدعی است که همه چیز را در نظر میگیرد و ما در این دعوی نمیتوانیم با او رقابت کنیم.
از کمان ابروان کرد آنچه کردوای آن کز تیر قامت می‌کند
هوش مصنوعی: از کمان ابروانش آنچه بر سرم آورد، وای که آن تیر قامتش چه بر سرم میآورد.
فتنه بر فتنه است زو و همچنانغارت صبر و سلامت می‌کند
هوش مصنوعی: فتنههای متعددی پیش آمده و همچنان آرامش و صبر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و از بین میبرد.
بی‌شک از حسنش ندارد آگهیهرکه در عشقم ملامت می‌کند
هوش مصنوعی: هر کس که در عشق من سرزنش می‌کند، بیتردید از زیبایی او آگاهی ندارد.
وز نکورویی چو شعر انوریراستی باید قیامت می‌کند
هوش مصنوعی: بایستی به خوبی و زیبایی شعر انوری آگاه بود؛ چرا که این زیبایی خود نشاندهندهی اهمیت و تأثیر آن در قیامت خواهد بود.