قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهر - انوری

گشت از دل من قرار غایبکارم نشود به از نوایب

دل دم‌خور و دل‌فریب شادانغم حاضر و غمگسار غایب

بر ضعف تنم قضا موکلبر سوز دلم قدر مواظب

افلاک به رمح طعنه طاعنایام به سیف هجر ضارب

ماییم و شکایت احباماییم و ملامت اقارب

آشفته دل از جهان جافیآسیمه‌سر از سپهر غاضب

بر چهره دلیل شمع سوزانبر دیده رسیل دمع ساکب

آسیب عوایق از چپ و راستآشوب خلایق از جوانب

هر مستویی ز وصل مغلوبهر ممتنعی ز هجر واجب

شاخ گل عیش با عوالیبرگ گل انس با قواضب

با این همه شوق فتنه مفتیبا این همه قصه عشق خاطب

معشوق بتی که هست پیوستعشقش چو زمانه پر عجایب

با شمس و قمر به رخ مساعدبا شهد و شکر به لب مناسب

از نوش به مل درش لآلیوز مشک به گل برش عقارب

چین کله بر عقیق چینیتیر مژه بر کمان حاجب

رخساره چو گلستان خندانزلفین چو زنگیان لاعب

با روح دو بسدش معاشربا عقل دو نرگسش معاتب

از توبه برآمده ز حالشهر روز هزار مرد تایب

جماش بدان دو چشم عیارقلاش بدان دو زلف ناهب

شیرینی لطفش از نوادرزیبایی وصفش از غرایب

زیبا بود آن سخن که باشددیباچهٔ آفرین صاحب

صدرالوزراء مؤیدالملکدست و دل و دیدهٔ مراتب

دریای کرم نمای صافیخورشید فرح‌فزای صائب

ممدوح ائمه و سلاطینمشهور مشارق و مغارب

معمور به حشتمش اقالیممنصور به دولتش کتایب

چون باد صبا به خلق نیکوچون ابر سخی به دست واهب

از خون مخالفان طاغیوز مغز محاربان حارب

آلوده هژبر را براثناندوده عقاب را مخالب

مکشوف به کوشش و به بخششمشعوف به قادم و به ذاهب

در قبضهٔ علم او مهماتدر سایهٔ صدق او تجارب

یک عالم و صدهزار جاهلیک صادق و صدهزار کاذب

عقل و نظرش سر مساعیجود و کرمش در مواهب

در مسکن علم و عدل ساکنبر مرکب قدر و جاه راکب

مجموع مکارم و معالیقانون مفاخر و مناقب

ای هر ملکی ترا مخاطبوی هر ملکی ترا مخاطب

نام تو چو آفتاب معروفکام تو چو روزگار غالب

درگاه تو عام را مطامعایوان تو خاص را مکاسب

گردون به ستایش تو مایلاختر به پرستش تو راغب

گفتار ترا ائمه عاشقدیدار ترا ملوک طالب

منشور تو درج پر جواهرایوان تو چرخ پر کواکب

چون ماه ترا هزار منهیچون تیر ترا هزار کاتب

چالاک‌تر از عصای موسیفرخ قلمت گه مرب

ای جود ترا بحار خازنوی حلم ترا جبال نایب

آزادهٔ دهر و صدر اسلامبا درد نوایب و مصایب

زنده است به تو که زنده کردیادرار جهانیان و راتب

روشن به تو گشت شغل گیتیشارق ز تو گشت شمس غارب

تا هست علوم را مبادیتا هست امور را عواقب

حکم تو همیشه باد باقیعزم تو همیشه باد ثاقب

با چرخ کمال تو مشارکبا دهر جمال تو مصاحب