قصیدهٔ شمارهٔ ۵۳ - در مدح سلطان سلیمان شاه - انوری

ملکا مملکت به کام تو بادملک هم نام تو به نام تو باد

ساحت آسمان زمین تو گشتخواجهٔ اختران غلام تو باد

حشمت از حشمت تو محتشم استهمه حشمت ز احتشام تو باد

هرچه قائم به ذات جز اولهمه را قوت از قوام تو باد

مشرق آفتاب ملت و ملکشرف قصر و طرف بام تو باد

روز می خوردن تو بدر و هلالخوان نقل تو باد و جام تو باد

تیر چون تیر در هوای تو راستطرفه چون طرف بر ستام تو باد

اشهب روز و ادهم شب راپیشه خاییدن لگام تو باد

گرهی کان قضا بنگشایدسخرهٔ دست اهتمام تو باد

زرهی کان قدر نفرسایدخرقهٔ تیر انتقام تو باد

هرچه در تختهٔ ازل سریستهمه در دفتر و کلام تو باد

هرچه در حربهٔ اجل قهریستهمه در قبضهٔ حسام تو باد

ای چو عنقا ز دام دهر برونشیر گردون شکار دام تو باد

وی چو کیوان زکام خصم بریاوج کیوان به زیر کام تو باد

از پی آنکه تا نگردد کندنصل تقدیر در سهام تو باد

وز پی آنکه تا نگیرد زنگتیغ مریخ در نیام تو باد

چشم ایام بر اشارت تستگوش افلاک بر پیام تو باد

در جهان گر مقیم نیست مقامذروهٔ قدر تو مقام تو باد

ور حطام زمانه باقی نیستنعمت فضل تو حطام تو باد

تا که فرجام صبح شام بودصبح بدخواه تو چو شام تو باد

در همه کاری از وقار و ثباتپختهٔ روزگار خام تو باد