شمارهٔ ۱ - در تعریف علم و شان آن
هوش مصنوعی: این شعر درباره بوعلی سینا، پزشک و فیلسوف بزرگ ایرانی است. شاعر به نور معرفتی که بوعلی سینا دارد اشاره می‌کند و سایه آفتاب حکمت او را از مشرق می‌داند. همچنین صفات موسی را که به روشنی اومی‌افزاید، به سینا نسبت می‌دهد. شاعر با طعنه‌ای به فقیهانی که به علم و حکمت او نمی‌رسند، می‌گوید که شناخت واقعی را فراموش کرده‌اند و در جهل گرفتارند. در نهایت، به حالتی از مسکنت و ناامیدی اشاره می‌کند که در کمبود دانش و بصیرت روی می‌دهد.
دیدهٔ جان بوعلی سینابود از نور معرفت بینا
هوش مصنوعی: چشمان باطن بوعلی سینا با نور دانش و شناخت روشن و آگاه بود.
سایهٔ آفتاب حکمت اویافت از مشرق و لوشینا
هوش مصنوعی: سایهٔ آفتاب به معنای نور و هدایت حکمت او را از سمت شرق و لوشینا دریافت کرد.
جان موسی صفات او روشنبه تجلی و شخص او سینا
هوش مصنوعی: جان موسی، ویژگیهای پروردگارش با نور فراوانی درخشیده و شخصیت او در کوه سینا نمایان است.
ای سفیه فقیه‌نام تو کیباز دانی زمرد از مینا
هوش مصنوعی: ای نادان، آیا میدانی که فرق بین زمرد و مینا چیست؟
در تک چاه جهل چون مانیمسکنت روح قدس مسکینا
هوش مصنوعی: در عمق جهل، تو مانند مانی در فقر و نادانی به سر میبری، روح مقدس هم در این حالت به سر میبرد.