شمارهٔ ۱۰ - در معذرت صاحب
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع خطا و بخشش پرداخته است. شاعر به خداوند اشاره می‌کند که برای کسانی که خطا کرده‌اند، اگر در حالت مستی و ناآگاهی خطا انجام دهند، سزاور عقاب نیستند. او از خداوند خواستار گذشت و رستگاری در روز حساب است و همچنین می‌گوید اگر قرار بر ادب کردن او باشد، هم باید او را با نصیحت (ادب) راهنمایی کنند و هم از شراب (نماد لذت و خوشی) بهره‌مند سازند. به طور کلی، شعر به فرهنگ بخشش و مهربانی تاکید دارد.
ای بر عقاب کرده تقدم ثواب راوی بر خطا گزیده طریق صواب را
هوش مصنوعی: ای کسی که بر برتری خود بر عقاب (پرندگان) افتخار میکنی، به خاطر پاداشی که دریافت کردی، و ای کسی که اشتباهات را پشت سر گذاشتهای و به راه درست رفتهای.
در مستی ار ز بنده خطایی پدید شدمست از خطا نگردد واجب عقاب را
هوش مصنوعی: اگر در حالت مستی، از بندهای اشتباهی سر بزند، این اشتباه از سر مستی، موجب نمیشود که عقوبتی بر او واجب شود.
گر در گذاری از تو نباشد بسی دریغامید رستگاری یوم‌الحساب را
هوش مصنوعی: اگر در مسیری قدم بگذاری و تو را در آن نبینی، بسیار افسوس است که امید رستگاری در روز حساب را از دست بدهی.
ور زانکه باز رای ادب کردنی بودنیمی مرا ادب کن و نیمی شراب را
هوش مصنوعی: اگر قرار باشد که ادب را یاد بگیریم، نیمهای از من را تربیت کن و نیمهای دیگر را با شراب پر کن.