شمارهٔ ۸۸ - حکیم در اواخر عمر از ملازمت دربار سلاطین احتراز می‌نموده، وقتی سلطان غور او را طلبید این قطعه را بدو فرستاد
هوش مصنوعی: این متن شعری از حافظ شیرازی است که در آن شاعر به توصیف کلبه و دنیای شخصی خود می‌پردازد. او کلبه را جایی آرام و مناسب برای خورد و خواب می‌داند و در آن احساس خاصی را تجربه می‌کند. شاعر همچنین به زیبایی‌های زندگی، عشق و هنر اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی که در دنیای بزرگ‌تر وجود دارد، در کلبه او به نوعی جمع شده است. او در این فضا احساس آرامش و رضایت می‌کند و به رابطه‌اش با روح و معنویات اشاره دارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که در این کلبه، او به تمام پرسش‌هایش پاسخ می‌یابد و احساس می‌کند که این دنیای کوچک برایش کافی است.
کلبه‌ای کاندرو به روز و به شبجای آرام و خورد و خواب منست
هوش مصنوعی: کلبه‌ای که در آن به روز و شب میتوانم آرامش کنم و استراحت و خواب داشته باشم.
حالتی دادم اندرو که در آنچرخ در غبن و رشک و تاب منست
هوش مصنوعی: در او حالتی ایجاد کردم که در آن، آسمان به خاطر زیبایی و طراوت من در حسرت و jealousy است.
آن سپهرم درو که گوی سپهرذره‌ای نور آفتاب منست
هوش مصنوعی: آن آسمان که در آن، کرهای از نور خورشید من وجود دارد.
وان جهانم درو که بحر محیطوالهٔ لمعهٔ سراب منست
هوش مصنوعی: عالمی که در آن زندگی میکنم، همچون دریایی است که تحت تأثیر درخشش و فریبندهای از سراب وجودم قرار دارد.
هرچه در مجلس ملوک بودهمه در کلبهٔ خراب منست
هوش مصنوعی: هر چیزی که در کاخهای سلطنتی وجود دارد، همه در کلبهٔ ویران من هم هست.
رحل اجزا و نان خشک بروگرد خوان من و کباب منست
هوش مصنوعی: جلوی سفره من، با نان خشک و خوراکیهای سادهات بنشین، چون غذا و کباب من همانند خودت است.
شیشهٔ صبر من که بادا پرپیش من شیشهٔ شراب منست
هوش مصنوعی: شیشهای که نماد صبر من است، اکنون در برابر من پر شده و در واقع شیشهای که دارم، شیشهٔ شراب من است.
قلم کوته و صریر خوششزخمه و نغمهٔ رباب منست
هوش مصنوعی: قلم من به اندازه کافی قدرت ندارد و صدای زیبا و دلنواز آرزوهایم را به خوبی بیان نمیکند.
خرقهٔ صوفیانهٔ ارزقبر هزار اطلس انتخاب منست
هوش مصنوعی: لباس درویشی که از پارچهٔ گرانبها و نفیس تهیه شده، انتخاب من است.
هرچه بیرون از این بود کم و بیشحاش للسامعین عذاب منست
هوش مصنوعی: هر چیزی که خارج از این مسأله است، به نوعی عذاب من برای شنوندگان به حساب میآید.
گنده پیر جهان جنب نکندهمتی را که در جناب منست
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در دنیا، پیر و کهنه و ناتوان نمیتواند حرکتی انجام دهد یا تلاشی بکند که در کنار من وجود دارد. به نوعی اشاره به این است که تلاش و همت در کنار من بیشتر و موثرتر است.
زین قدم راه رجعتم بستستآنکه او مرجع و مب منست
هوش مصنوعی: از این قدم، راه بازگشت من بسته است، زیرا او مرجع و مقصد من است.
خدمت پادشه که باقی بادنه به بازوی باد و آب منست
هوش مصنوعی: خدمت به پادشاهی که همیشه برپا باشد، نه به قدرت و توانایی من از باد و آب است.
این طریق از نمایشست خطاچه کنم این خطا صواب منست
هوش مصنوعی: راهی که در پیش دارم، اشتباه است، اما چه کنم؟ این اشتباه برای من درست و منطقی به نظر میرسد.
گرچه پیغام روح‌پرور اوهمه تسکین اضطراب منست
هوش مصنوعی: پیام دلگرمکنندهاش تمام نگرانیها و اضطرابهای من را آرام می‌کند.
نیست من بنده را زبان جوابجامه و جای من جواب منست
هوش مصنوعی: من، این بنده، زبانم پاسخگوی جامه و مکانم نیست؛ بلکه پاسخ من در درون خودم نهفته است.