شمارهٔ ۹۷ - در قناعت
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوندی اشاره می‌کند که به همه چیز حاکم است و به پیامبری که نماینده اوست. او می‌گوید که برای خواسته‌هایش نه تنها به دنیا یا سماوات بسنده نخواهد کرد، بلکه به چیزی فراتر از این‌ها می‌اندیشد. در واقع، شاعر به جستجوی حقیقتی عمیق‌تر از دنیا و آسمان‌ها پرداخته است.
به خدایی که معول به همه چیز بدوستبه رسولی که چو ایزد بگذشتی همه اوست
هوش مصنوعی: به خدایی که بر هر چیزی تسلط دارد و به پیامبری که همانند خداوند همه چیز را در خود دارد.
که به اقطاع نخواهم نه جهان بلکه فلکنه فلک نیز مجرد فلک و هرچه دروست
هوش مصنوعی: من نه به تقسیمات و مرزهای دنیا اهمیت میدهم و نه به آسمان، حتی خود آسمان و هر چیزی که در آن وجود دارد، برایم مهم نیست.