شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از شخصی سخن می‌گوید که به او بی‌احترامی و جفا می‌کند. او تصمیم می‌گیرد که از این فرد دوری کند چون او را نادان و بی‌خود می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که اگر این فرد به او دشنام بدهد، مهم نیست چون او از نژادی ناپسند و نادرست است. در واقع، شاعر به نادرستی و بی‌احترامی این شخص واکنش نشان می‌دهد و او را شایسته پاسخگویی نمی‌داند.
بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرابگذاشتم که مرد سفیهست و عقربی است
هوش مصنوعی: من از کسی که سرد و بیرحم با من صحبت کرد، دوری کردم؛ زیرا او فردی نادان و خطرناکی مانند عقرب است.
ور زانکه از سفه به همه عمر در جهاندشنام من دهد چه کنم گرچه مصعبی است
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر نادانیاش در تمام طول عمر به من ناسزا می‌گوید، چه میتوانم بکنم، هرچند که این شخص از خویشاوندان من است؟
از حرمت علیکم او تا به قد سلفهرچ از تبار اوست پلیدست و روسبی است
هوش مصنوعی: هر چیزی که در نسل علی و از خون اوست، تا زمانی که از حرمت و احترام او دور باشد، ناپاک و بیارزش است.