شمارهٔ ۳۱۲ - عزالدین نامی را ستایش کند
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش فردی بزرگ و با فضیلت می‌پردازد که در روشنی و عظمت خود از دیگران متمایز است. او را به عنوان حارسی برای مملکت سلجوق معرفی می‌کند که در سخاوت و generosity به حاتم طایی و در عدالت به عمر فاروق شباهت دارد. همواره در عبادت خدا و رعایت حال مخلوقات کوشا است. این شخصیت را با صفاتی چون زیبایی و خوش‌رویی توصیف می‌کند و او را به عنوان عزت و سعادت دین معرفی می‌نماید.
ای بزرگی که شد دل و رایتحارس ملک دودهٔ سلجوق
هوش مصنوعی: ای بزرگمردی که دل و ارادت تو حافظ و نگهبان مملکت دودمان سلجوق است.
متعجب بمانده بر گردوندر کمال علو تو عیوق
هوش مصنوعی: در آسمان اعلی، همچنان با شگفتی به عظمت تو نگاه می‌کند.
بوده در بذل و جود چون حاتمگشته در عدل و داد چون فاروق
هوش مصنوعی: آنچه در بخش بخشش و سخاوت انجام داده، شبیه حاتم طائی است و در زمینه عدل و انصاف، مانند عمر فاروق عمل کرده است.
روز و شب در عبادت خالقسال و ماه در رعایت مخلوق
هوش مصنوعی: همواره در روز و شب به پرستش و عبادت خدا مشغول هستم و در طول سال و ماه به مراقبت و حمایت از مخلوقات او اهمیت میدهم.
نزهت‌افزای چون می صافیمجلس‌آرای چون رخ معشوق
هوش مصنوعی: تازه و شاداب کننده همچون شراب خالص، و زینتبخش محفل مانند چهره محبوب.
عز دین مر ترا لقب دادهسعد دین خواجهٔ اجل مرزوق
هوش مصنوعی: ای کاش سرنوشت تو را با نامی نیکو به عنوان حافظ دین معرفی کند و خوشبختی و روزی به تو عطا کند.