شمارهٔ ۳۵۵ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به بررسی شخصیت فرد و جایگاه اجتماعی او می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی با مشکلات و چالش‌ها مواجه است، اما سعی دارد با صبر و شکرگزاری بر آن‌ها غلبه کند. او می‌گوید که نه دو رو است و نه خیانت‌کار، و این ویژگی‌ها را عیب نمی‌داند. همچنین بر این موضوع تأکید می‌کند که در حل مسائل روشنفکر است و همیشه تلاش می‌کند تا در کنار دوستان باشد، بدون اینکه با دشمنان بحث و مجادله کند. در نهایت، او به ویژه بر پاک‌دلی و فضیلت‌های اخلاقی خود تأکید می‌کند.
راحت چگونه یابم فضلست مانعمقصه چگونه خوانم عقلست وازعم
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم آرامش و آسودگی را بیابم در حالی که مانع من نعمت و فضل است؟ داستان و ماجرای زندگیام را چگونه روایت کنم در حالی که عقل و خرد من، خود دلیلی برای این وضعیت است؟
در روی هرکه خندم از آنکس قفا خورمکس را گناه نیست چنین است طالعم
هوش مصنوعی: هرگاه به کسی لبخند بزنم، بعداً از او ضربه میزنم و این تقصیر کسی نیست؛ این سرنوشتم چنین است.
نزد خواص حشو وجودم چو واو عمروپیش عوام چون الف بسم ضایعم
هوش مصنوعی: وجود من برای افراد خاص، مانند "واو" در اسم "عمر" است که در انتهای آن قرار دارد و کماهمیت به نظر میرسد، اما برای عموم مردم، مانند "الف" در آغاز نگارش "بسم الله" است که خیلی اهمیت دارد و مورد توجه قرار میگیرد.
اینست عیب من که نه دورو نه مفسدموینست جرم من که نه خائن نه طامعم
هوش مصنوعی: من هیچ دورویی و فساد در خودم نمیبینم، اما همین که نه خیانت را میپذیرم و نه زیادهخواهی، خود میشود نقطه ضعفی برای من.
در شغل شاکرم به گه عزل صابرمگر هست راضیم پس اگر نیست قانعم
هوش مصنوعی: من در کارم شکرگزار هستم و چون ممکن است از شغف عزل کنم، صبر میکنم. اگر راضیام، پس اگر هم راضی نیستم، باید قانع باشم.
در حل مشکلات چو خورشید روشنمدر قطع معضلات چو شمشیر قاطعم
هوش مصنوعی: من در مواجهه با مشکلات مثل خورشید روشنی دارم و در هنگام رفع چالش‌ها مانند شمشیری قاطع و قوی عمل میکنم.
بر عقل و پاک دلی فضل من گواستیار موافقم نه کی خصم منازعم
هوش مصنوعی: من با عقل و پاک دلی خودم و فضیلتهایم میگویم که یار و همراه من است و کسی نیست که با من به مخالفت بپردازد.