شمارهٔ ۴۲۲ - در تهنیت تشریف
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش شخصیت بزرگی اشاره دارد که اثرات او بر تاریخ و جهان مشهود است. او به نیکی و بدی‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که سرنوشت مردم در دستان اوست. ستارگان به خدمت او آمده‌اند و در زیر سایه عدل او، همه افراد از خاص و عام در امنیت هستند. شاعر از قدرت و مقام خاص خلیفه و ادعای عظمت کعبه صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که جهان با کمال او در تعادل است و تجملات کعبه به دلیل عظمت او معنایی ندارد.
تو آن سپهر اثر صاحبی که پیک قدربه نیک و بد ز بساط تو می‌برد نامه
هوش مصنوعی: تو مانند آسمانی هستی که بر آن اثر شخصی وجود دارد، به طوری که فرشتگان برای تو از روی کارها و رفتارهایت نامهای برای نیک و بد مینویسند.
به تازه کردن تاریخ رسمهای تو دهرکجا بماند که روز نکرد هنگامه
هوش مصنوعی: با تجدید و نوآوری در تاریخ و سنتهای تو، زمان و دنیا کجا توانستهاند این روزها را فراموش کنند و بیتفاوت بمانند؟
ستارگان ز یمین و یسار آصف و جمبه خدمتی به تو آورده خاتم و خامه
هوش مصنوعی: ستارگان در دو سمت تو، یعنی آصف و جم، برای خدمت به تو، انگشتری و قلم آوردهاند.
ز قصد حادثه ایمن چو وحش و طیر حرمبه زیر سایهٔ عدل تو خاصه و عامه
هوش مصنوعی: به سبب عدالت تو، مانند حیوانات وحشی و پرندگان در حرم، مردم عادی و خاص در امان از خطرات و حوادث هستند.
شریف کسوت خاص خلیفه را که قضابه مشتری ندهد بر سپهر خودکامه
هوش مصنوعی: هر کسی که مقام والای خلافت را به دست آورد، نباید اجازه دهد سرنوشتش به دست تقدیر سپرده شود، بلکه باید بر سرنوشت خود تسلط داشته باشد.
جهان موازنه می‌کرد با کمال تو گفتکه کعبه را چه تجمل فزاید از جامه
هوش مصنوعی: جهان به خاطر کمال تو در حال تعادل و سنجش است و میگوید که چه چیز خاصی میتواند به کعبه اضافه کند در حالی که تو در اینجا هستی.