شمارهٔ ۴۵۳ - روزی بدمستی کرده بود در عذر آن گوید
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احوال خود و ارتباطش با خداوند می‌پردازد. او از عذری که به خاطر اشتباهاتش به خداوند تقدیم کند، ناتوان است و اذعان می‌کند که بنده‌ای نمی‌تواند به اندازه استحقاقش از خداوند نعمت و رحمت بخواهد. او از مستی و خجالت‌هایش می‌گوید و اظهار می‌کند که حتی در حالتی که از خود بی‌خود است، نمی‌تواند عذر و التماس کند. شاعر به نوعی به مقام والای خداوند اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که هیچ چیز نمی‌تواند این مقام را توجیه کند. در نهایت به یادآوری شخصیت‌های مذهبی همچون پیامبر اسلام و ایوب می‌پردازد تا رنج و رحمت خداوند را بیشتر بشناساند.
خداوند که داند خواست عذر لطف دوشینتچه سازم وز که خواهم یارب امروز اندرین یاری
هوش مصنوعی: خداوند میداند که من چه چیزی را میخواهم و چگونه باید از لطف و محبت تو استفاده کنم. امروز، یاری من را از چه کسی طلب میکنم؟
ندارد بنده استحقاق این چندین خداوندیولیکن تو خداوندا خداوندی آن داری
هوش مصنوعی: این بنده لایق نعمتهای زیادی نیست، اما ای خداوند، تو به من بزرگواری و بخشش زیادی عطا کردهای.
به مستی خارجی‌ها کرده‌ام چندان که از خجلتنمی‌یارم که عذری خواهم امروزت به هشیاری
هوش مصنوعی: من آنقدر در چشیدن طعم مستی و خوشی از دیگران غرق شدهام که از خجالت نمیتوانم امروز برای تو به حالت عقل و هوشیاری عذر بخواهم.
اگرچه دم نمی‌یارم زدن لیکن چنانک آیدبه شوخی می‌برم در پیش تو لنگی به رهواری
هوش مصنوعی: هرچند که من به راحتی چیزی نمیگویم، اما اگر خودت بخواهی، میتوانم با شوخی و به صورت غیررسمی، با تو به نوعی رفتار کنم که خود را کمی بیاحتیاط نشان دهم.
به چیزی دیگر این تشریف را تشبیه نتوان کردحدیث مصطفی می‌دان و بو ایوب انصاری
هوش مصنوعی: این مقام و جایگاه را نمیتوان به هیچ چیز دیگری مقایسه کرد. دربارهی پیامبر مصطفی (ص) صحبت کن و از یاد آوری شخصیت ایوب انصاری غافل نشو.