شمارهٔ ۴۵۸ - در تقاضا
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که می‌داند هیچ چیزی در دست خداوند نیست و اگر چیزی به او عطا نکرده، به خاطر تقصیر انسان‌هاست. اما اگر کسی از او بپرسد که خداوند چه چیزی به او بخشیده، او چه جوابی باید بدهد؟ او می‌گوید که عشق و جذابیت الهی از ابتدا تا انتهای روز، بر او حکمفرما بوده است.
خداوندا همی دانم که چیزی نیست در دستتگرم چیزی ندادستی بدین تقصیر معذوری
هوش مصنوعی: ای خداوند، من میدانم که در دستان تو چیزی وجود ندارد و تو هیچ چیز ندادهای. این کمبودی که من دارم، به خاطر تقصیر من است و تو در این مورد معذور هستی.
ولیکن گر کسی پرسد چه دادستت روا داریکه گویم عشوه اول روز و آخر روز دستوری
هوش مصنوعی: اما اگر کسی از تو بپرسد که چه چیزی به تو داده است، با کمال میل میگویی که به تو در آغاز روز و پایان روز، ناز و عشوهای هدیه شده است.