شمارهٔ ۴۶۰ - حسب حال
هوش مصنوعی: شاعر به کسی اشاره می‌کند که سی سال شعر نادرست گفته و اکنون خدا او را به پیروزی رسانده است. او از این شخص می‌خواهد که با حقیقت و ایمان به شریعت زندگی کند و هشدار می‌دهد که عاقل باید از اختیار خود استفاده کند تا درخت وجودش از باران دانایی سیراب شود. شاعر همچنین به تصویری از شعر و شریعت اشاره می‌کند و می‌گوید که تا زمانی که شخص به غلط در وزن و لحن شعر ادامه می‌دهد، نمی‌تواند به حقیقت شریعت دست یابد. در نهایت، او تأکید می‌کند که شخص باید از این اشتباهات بیاموزد و به علم و درک درستی از شریعت برسد.
کسی که مدت سی سال شعر باطل گفتخدای بر همه کامیش داد پیروزی
هوش مصنوعی: شخصی که به مدت سی سال شعرهای بیمحتوا و نادرست گفت، در نهایت خداوند به او موفقیتی بزرگ عطا کرد.
کنون که روی نهد جمله در حقیقت شرعچه اعتقاد کنی باز گیردش روزی
هوش مصنوعی: حال که همه چیز به حقیقت نزدیک است، در مورد قوانین دینی چه اعتقادی داری که او بار دیگر روزی به سمت تو خواهد آمد؟
برو که عاقل از این اختیار آن بیندکه کشت تشنه نبیند ز ابر نوروزی
هوش مصنوعی: برو که انسان خردمند از این آزادی فقط آن را درک می‌کند که زمین تشنه را در بارانهای نوروزی نمیبیند.
ز شعر نفس تو آن بارهای عار کشیدکه چون هلال به طفلی درآیدش کوزی
هوش مصنوعی: شعری که از نفس تو برمیآید، چنان بار سنگینی را بر دوش دارد که مانند هلالی که به نوزادی تازهمتولد میشود، در درون او جای میگیرد.
ز شرع جان تو آن شعلهای نور کشدکزو به هر فلکی آفتابی افروزی
هوش مصنوعی: از دین و روح تو شعلهای از نور میتابد که به واسطه آن، در هر آسمانی نوری قابل توجه درخشان میافروزی.
ولیک تا تو همان عود وزن می‌سازیولیک تا تو همان عود بحر می‌سوزی
هوش مصنوعی: اما تا زمانی که تو همچنان همان عود را میسازی، در عین حال همان عود را هم میسوزانی.
تو حرف شرع کی آری برون ز مخرج شعرتو علم آنت نباشد کزین در آن توزی
هوش مصنوعی: تو نمیتوانی سخنان شرع را با شعر خود بگویی، زیرا در علم تو این توانایی وجود ندارد و در واقع، در این زمینه نمیتوانی به درستی اظهار نظر کنی.
توراء شرع به آخر همی بری و خطاستچو عین شعر به آخر بری بیاموزی
هوش مصنوعی: تو به قوانین دین پایبند نیستی و این اشتباه است، مثل اینکه اگر شعر را از آخرش شروع کنی، نمیتوانی درست آموزش ببینی.