رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به یادگاری از شبها و روزهایی میگوید که در جستجوی معشوق گذرانده است. او به لحظات شاد و خوش وصال اشاره میکند و اکنون که معشوق رفته، تنها به یاد آن لحظات میپردازد و آرزو میکند که روز وصال یار همیشه خوب و خوش باشد.
بس شب که به روز بردم اندر طلبتبس روز طرب که دیدم از وصل لبت
هوش مصنوعی: من شبهای زیادی را برای جستجوی تو به صبح رساندم و روزهای شاد زیادی را به خاطر وصال لبهای تو تجربه کردم.
رفتی و کنون روز و شب این میگویمکای روز وصال یار خوش باد شبت
هوش مصنوعی: رنج و فراق یار باعث شده که دایم در فکر و یاد آن روزی باشم که با هم بودیم و لحظات خوبی را گذراندیم. در حال حاضر، شبها و روزها به یاد آن روز خوش میگذرد.