رباعی شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده با گل صحبت میکند و از آن میخواهد که وقتی به چمن میرسند، آرزوی او را در نظر بگیرد. گل در پاسخ میگوید که اگر به درستی به من نگاه کنی، متوجه خواهی شد که ما از نظر بقا و موهبت وجودی برابر هستیم.
با گل گفتم چون به چمن برگذریمچون از همه باغ آرزوی تو بریم
هوش مصنوعی: با گل صحبت کردم و گفتم وقتی از چمن رد میشویم، آرزوی تو را از همه باغها برمیداریم.
گل گفت مرا چو نیک درمینگریماز روی بقا برابر یکدگریم
هوش مصنوعی: گل گفت: وقتی به خوبی به من نگاه کنی، از نظر جاودانگی، میبینی که ما همگی یکسان و همپایه هستیم.