شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات عمیق خود نسبت به عشق و دلتنگی صحبت می‌کند. او به یادآوری خاطرات تلخ و شیرین گذشته می‌پردازد و از سوختن دلش به خاطر غیبت محبوبش سخن می‌گوید. بوی عشق همچنان از خاکستر خاطراتش برمی‌خیزد و مرور لحظات گذشته دلش را می‌سوزاند. شاعر به تصویرسازی احساساتی چون گریه و اندوه می‌پردازد و از امیدی ناچیز به بازگشت محبوبش سخن می‌گوید. او به شدت با فقدان و جدایی دست و پنجه نرم می‌کند و در نهایت به نشانه‌هایی از درد و غم در زندگی‌اش اشاره می‌کند.
آفت تقوی ما جلوه کنان می آیدخوش شراری به سر خرمن جان می آید
هوش مصنوعی: آفت تقوی به صورت زیبا و جذاب نمایان میشود و همچون شعله آتش، با شدت به جان انسان آسیب میزند.
عمرها رفت پس از سوختن ما و هنوزبوی مهر تو ز خاکسترمان می آید
هوش مصنوعی: سالها از عمر ما گذشته و هنوز هم بوی عشق و محبت تو از خاکستر قلبمان به مشام میرسد.
روزی از دیده گذشتی تو و خون از مژه امآمد و عمر به سر رفت و همان می آید
هوش مصنوعی: روزی تو از کنارم رد شدی و اشک از چشمانم ریخت. آن زمان، زندگیام به سر آمد و همان حس همیشه در دلم باقی ماند.
سر مژگان تو گردم که به یادش همه شبمژه در دیده من نوک سنان می آید
هوش مصنوعی: من به خاطر یاد تو تا صبح بیدارم و هر لحظه که پلک میزنم، احساس میکنم نوک نیزهها به چشمانم میآید.
گریه زینسان نبود تلخ همانا امشبجای خوناب دل از دیده روان می آید
هوش مصنوعی: امشب اشکها به خاطر درد دل از چشمانم سرازیر میشود و این گريه هیچگونه تلخی ندارد.
دل به عشق تو سپردم به امانت لیکنباورم نیست که دیگر به میان می آید
هوش مصنوعی: من قلبم را به عشق تو سپردم، ولی نمیتوانم باور کنم که دوباره به سراغم خواهد آمد.
آب این بحر همه آتش سوزان کشتیکی به افسون معلم به کران می آید
هوش مصنوعی: آب این دریا مانند آتش است که کشتی را می‌سوزاند. چگونه میتواند با جادوی معلم به مقصد برسد؟
چند گوئی مکش از جور من اشراق نفسشعله چون در کسی افتد به فغان می آید
هوش مصنوعی: چند بار بگویی که به خاطر ظلم من نزن، وقتی که شعلهی نفس در کسی شعلهور شود، فریادش بلند میشود.