شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر بیشتر احساسی و عاشقانه است و بیانگر درد و رنجی است که شخص از جدایی یا عشق ناکام خود می‌کشد. شاعر می‌گوید دلش به خاطر عشق به هزار پاره تبدیل شده و احساس ناکامی و ناراحتی عمیقی دارد. او از عذاب‌های دلخراش ناشی از این عشق صحبت می‌کند و به ستاره‌ها و آسمان نیز اشاره می‌کند که تحت تأثیر احساسات او قرار دارند. همچنین، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که اگر معشوقش در کنارش نباشد، نمی‌تواند به کمال برسد و در پی وصال اوست، بدون نیاز به استخاره و پیش‌بینی. در نهایت، این شعر به شدت ابراز عشق و امید به وصال است.
دگرم زدست ماهی شده دل هزار پارهکه گشاده باده بر من زقضا در نظاره
هوش مصنوعی: دل من که به خاطر ماهی (آرزو یا عشق) هزار تکه شده، اکنون بادهای که سرنوشتم بر من گشوده، در انتظار نگریستن است.
نزنی گرم به ناوک ز قضا چنان بنالمکه شود ز آه من خون به دل فلک ستاره
هوش مصنوعی: اگر خوردی به تیر ناخواسته تقدیر، چنان مینالم که با آه من، خون بر دل آسمان ستاره بریزد.
ز غمت چنان بربزم ز دو دیده بحر خونیکه نه آسمان نیابد ز شنا ره کناره
هوش مصنوعی: از غم تو چنان گریه میکنم که چشمانم پر از اشک شده و مانند دریا پر از خون است، بهگونهای که حتی آسمان هم نمی‌تواند به عمق غصهام پی ببرد.
ز من ار دریغ داری تو سنان بجای خویش استدل پاره چون کنم من به برتو در شماره
هوش مصنوعی: اگر تو از من چیزی دریغ کنی، دل شکستهام را در شمار نگاه داشتن تو به چه صورت خواهد بود؟
من و وصل دوست هر جا که شود میسر آن بهکه به کار خیر حاجت نبود به استخاره
هوش مصنوعی: من و دوستی که به هم وصل هستیم هر کجا که امکانش باشد، بهتر است از این که برای کارهای خوب به استخاره نیاز داشته باشیم.