شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشقش همچون آتش است که وجودش را ویران کرده و ناشی از آتش شوق و درد درونش است. همچنین به شعله‌ای اشاره می‌کند که حتی خورشید نیز تحت تأثیر آن قرار دارد و نشان‌دهنده شدت احساسات اوست.
آتش ز تو در هستی نابود من استوین جرم شفق اخگر و شب دود من است
هوش مصنوعی: آتش وجود تو سبب نابودی من شده و این گناهی است که از شفق و دودی که در شب میافتد، به من رسیده است.
آن شعله آتشم که خورشید فلکگرم از تف آه آتش آلود من است
هوش مصنوعی: این شعله‌ای که من دارم، به شدت داغ و سوزان است، بهطوریکه حتی خورشید آسمان نیز از حرارت و تأثیر آن متاثر شده است.