شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد فراق و جدایی می‌گوید. او اسبش را به جو (محصول) تشبیه کرده که از پیکره واقعی و اصلی‌اش تنها نشانه‌ای باقی مانده است. این بیچاره، شبیه به خیالی است که از خرمن خیالات و رویاها برمی‌خیزد، و این وضعیت به خاطر همان جدایی و دوری است که او تجربه کرده است.
اسبم ز فراق جو چو نالی مانده ستاز پیکر اصلیش مثالی مانده ست
هوش مصنوعی: اسبم به خاطر جدایی از جو، مانند نالهای از درد مانده است و نشانه‌ای از وجود اصلی‌اش باقی مانده است.
بیچاره ز خرمن خیالیست جوشز آنروست کزو همی خیالی مانده ست
هوش مصنوعی: بید مجنون از خیالهایی است که در دل دارد و از آنها نشأتی به دست نمیآورد. گویا این خیالها فقط در ذهن او باقی ماندهاند و هیچ واقعیتی در آنها نیست.