شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به تصویرسازی از حکمت و معانی عمیق زندگی پرداخته است. بر این اساس، حکمت از عالم بالا به زمین نازل می‌شود و برای انسان (بنده) تجربه‌ای خاص و معجون‌گونه می‌سازد. او به نوعی دلتنگی و حرارت دل اشاره می‌کند که از عشق و جدایی ناشی می‌شود و این حرارت در درون او شعله‌ور است.
دی مرکب حکمت آنکه بر گردون تاختبنشست و برای بنده معجونی ساخت
هوش مصنوعی: آن که با خرد و دانش خود به آسمانها پرواز کرد، در نهایت آرام یافت و برای بندگان خود دارویی تألیف کرد.
گفتی که مگر به هیمه هجرش پختکآتش ز حرارت به درونم انداخت
هوش مصنوعی: میگویی آیا به خاطر جداییاش مثل هیزم دلم را سوزاندهام که این آتش درونم را شعله‌ور کرده است؟