شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق عمیق و احساسات شدید شاعر نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که عشق او مانند آتش غیرت بسیار قوی است و تمام آنچه دارد به جز یاد معشوق، از بین رفته است. او به آرامش در گور اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش با یاد معشوق از هر غمی شاداب تر است.
عشق تو که از آتش غیرت افروختهر مایه که داشتم بجز یاد تو سوخت
هوش مصنوعی: عشق تو همچون آتش غیرت من را شعلهور کرده و هر چیزی که داشتم، به جز یاد تو، در این آتش سوخت.
آسوده روم به گور و خسبم کاین دلاز هر غم تو هزار شادی افروخت
هوش مصنوعی: به آرامی به قبر میروم و در آن میخوابم، چون این دل به خاطر تو، هزاران شادی را از هر غم دور کرده است.