شمارهٔ ۱۵۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تحول و دگرگونی در وجود انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که وجود دل و تن به هم پیوسته‌اند و دل، جان را به تن می‌آورد. شاعر همچنین به جدایی جان مجازی (غیر واقعی) از جسم اشاره می‌کند و از حضور یار حقیقتی می‌گوید که همچون جان به زندگی می‌آید. به طور کلی، مضمون اصلی ابیات تمییز بین حقیقت و مجاز و اهمیت جان واقعی است.
شد تن همه دل دلستان می آیددل خود همه تن شد که روان می آید
هوش مصنوعی: تمام جسم و جان به زیبایی دل، چنان درگیر و شیدا شدهاند که روح و روان من هم به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و در حال سرکشی است.
ای جان مجازی از جسد بیرون روکآن یار حقیقتی چو جان می آید
هوش مصنوعی: ای جان مادی، از بدن خود بیرون برو، زیرا آن محبوب واقعی همانند جان به سراغت می‌آید.