شمارهٔ ۱۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و اهمیت هنر در زندگی اشاره دارد و آن را مشابه شادی و خوشبختی میداند. همچنین، شاعر از شهرت و موفقیت شخصی صحبت میکند که همچون بهار، زندگی را زنده و پررنگ میکند.
ای مایه زیب زندگانی چو هنروی دوران را چو شادمانی در خور
هوش مصنوعی: ای زیبایی و مایه خوشبختی زندگی، مانند هنری که دوران را زینت میبخشد، تو شادمانی را در خود جای دادهای.
صیت تو چو اقبال شهان عالمگیرعهدت چو بهار زندگانی پرور
هوش مصنوعی: شهرت تو مانند خوشبختی پادشاهان در سراسر جهان است و زمان تو مانند بهار زندگی میباشد که پرورش دهنده است.