شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: شاعر از عشق و شوق به معشوق میگوید و به خاطر دوری از او، گریه میکند. او از شدت احساساتش، گاهی به شدت مانند طوفان اشک میریزد و از این حالت سوگواری و غم، به شدت رنج میبرد.
با خون جگر ز شوق جانان گریمبا سیل بلا ز بیم هجران گریم
هوش مصنوعی: از شدت عشق برای محبوبم گریه میکنم و از ترس فراق، به مانند سیل اشک میریزم.
زین دیده بوالعجب بجانم تا چندگاهی همه شعله گاه طوفان گریم
هوش مصنوعی: از این چشمان حیرتزده تا کی باید به جانم بسوزد؟ هر زمانی که میخواهم، مثل طوفانی میگریم.