شمارهٔ ۲۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، گویا شاعر در فضای عشق قرار گرفته و تمام افکارش به جز یاد عشق معشوقش را کنار گذاشته است. او از تسلط بر احساسات و غمهای خود راضی است و احساس میکند که همه چیز را در زندگیاش به خاطر این عشق از دست داده است.
در خانه عشق تا که من بنشستماز هر فکری بجز خیالت رستم
هوش مصنوعی: در جایی که عاشقانه زندگی میکنم، تنها به یاد تو فکر میکنم و هیچ فکر دیگری به سرم نمیزند.
آسوده شدم که برد سلطان غمتدر کاخ وجود هر چه بود از دستم
هوش مصنوعی: من راحت شدم چون سلطان غمت، تمام آنچه که در وجودم بود را از دستم گرفته است.