بخش ۶ - نعت - میرداماد

ای شرف مسند پیغمبرینه فلکت نایب انگشتری

چرخ نهم سفره دربان توعقل دهم ریزه خور خوان تو

عهد تو چون موسم باران عزیزشرع تو چون صحبت یاران عزیز

طوف کن کوی تو ایوان چرخناز کش گوی تو چوگان چرخ

مهر فلک آینه رای توقلزم هستی کف دریای تو

در حرم بندگی تو قواجمع چو در قوت بنطاسیا

جمله قوا عالیه و سافلهدر ره اخلاص تو همقافله

گوش فلک حلقه کش بندگیتخنده صبح ار لب فرخنده گیت

موسی و عیسی همه محتاج توهفت سماسلم معراج تو

گشته بلند از سر تو سروریهندوی تو جای زحل مشتری

آب رخ نه فلک از جوی تستملک شرف رهن سر کوی تست

عرش اگردعوی رفعت نمودچرخ ز درگاه تو برهان شنود

نافه به خلق تو فرستاده باجیاد تو ز اندیشه گرفته خراج

گر شده تعلیم تو استاد وهمکرد همای خرد از خاد فهم

لطف تو کرده نظری بر زباندامنش از سود زده بر میان

کرده اگر تیر قبولت هدفگشته بدن غیرت روح از شرف

نافه چین داغ کش بوی تستجزیه ده غالیه موی تست

رای تو مهر فلک خانه زادجود سحاب از کف تو مستفاد

یافته چون روح بخاری جنینقالب شک از تو روان یقین

خلق تو از نافه جنایت گرفتکوی تو از کعبه ولایت گرفت

حکمت حق قاعده دین توملت روح القدس آئین تو

پیش شبانی تو عالم رمهسایه نداری که تو نوری همه

فذلکه هستی و خاتم توئیغایت ایجاد دو عالم توئی

اینهمه پاکی که به زینت گرفتدامن عقل از تو ودیعت گرفت

آب خضر چون سر من چاکرتخواسته دریوزه ز خاک درت

چونکه نسیم تو حمایتگر استشعله ز بستان ارم خوشتراست

روضه دین تو چو باغ ارماز تف باحور معاصی چه غم

ذمت اشراق رهین تو شدخاک نشین در دین تو شد