شمارهٔ ۴ - : یا ازلی الدوام یا ابدی البقاء
هوش مصنوعی: این متن به تحسین و توصیف خداوند می‌پردازد و بر ویژگی‌های او تمرکز دارد. اشاره به جاودانگی و وجود خدا به عنوان منبع محبت و رحمت دارد. همچنین به نقش خداوند در تسکین دل‌ها و پاسخگویی به دعاها اشاره شده است. در این شعر، خداوند به عنوان پزشک دل‌ها و نگهدارنده آسمان و زمین معرفی شده و به نعمت‌های او و آثارش در زندگی بشر پرداخته می‌شود.
یا ازلی الدوام یا ابدی البقاءیا احدی الوجود یا صمدی البهاء
هوش مصنوعی: ای خدای ازلی و همیشه و ابدی، ای وجود یگانه و بینظیر، ای منبع تمام زیباییها و کمالات.
حبس عنی السرور احصر عنی البحورطال علی المضیق ضاق علی الفضاء
هوش مصنوعی: سرور و شادی از من دور مانده و راه دریای زندگی بر من بسته شده است. زمان بر من طولانی میگذرد و تنگی و فضای محدود بر من فشار آورده است.
اَنتَ طَبیبُ القُلوب انتَ حَبیبُ العُقولاَنتَ مُغیث اللهیف انت سَمیعُ الدعاء
هوش مصنوعی: تو پزشک دل‌ها هستی و محبوب اندیشهها. تو یاریدهنده نیازمندان هستی و شنونده دعاها.
انت فلقت العدم انت برئت النسمانت وضعت الصعید انت رفعت السماء
هوش مصنوعی: تو سبب پدیدآمدن هستی و وجود هستی. تو ایجادکننده جانها هستی. تو خاک را به وجود آوردی و تو آسمان را به بلندای خود بالا بردی.
ان فناء الجواد مزدلف العافیهوان طوارالکریم مشعروفدالرجاء
هوش مصنوعی: نابودی و زوال اسب در جایی که فضیلت و نیکی وجود دارد، رخ میدهد و سرزنش و عیب یک انسان نیکوکار با انتظار و امید به بهبود همراه است.