شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر، با زبانی نمادین و استعاری، به مسأله قیامت و زندگی معنوی اشاره می‌کند. شاعر از قامت و زیبایی بت چالاک صحبت می‌کند و قیامت را به عنوان حالتی از شور و شوق توصیف می‌کند. او بر این باور است که در قیامت، هیچکس نمی‌تواند با نشانه‌ها و نشانه‌گذاری‌ها راهی بیابد؛ بلکه دل‌ها باید به عشق و معرفت متصل شوند.
شاعر به زهد خشک و نفاق‌های بعضی از فقرای زمانه انتقاد کرده و تشویق می‌کند که از تجلیات عشق الهی بهره‌مند شویم. در این مسیر، اعمال و نصیحت‌های ریاکارانه انسانی را بی‌فایده می‌داند و به پیروی از حقیقت و دل‌سوزی واقعی فرا می‌خواند. به طور کلی، شعر به نوعی جدال بین معنویت حقیقی و ظاهرسازی‌های دینی را به تصویر می‌کشد.
کرده بپا قامت نشسته قیامتتا چه کند در قیامت آن قدر و قامت
هوش مصنوعی: وقتی قامت و ایستادن تو این قدر زیبا و با شکوه است، قیامت چگونه خود را نشان خواهد داد و چه تأثیری در این زیبایی خواهد داشت؟
خیز و برافراز قامت ای بت چالاکبین ز قیامت شود چگونه قیامت
هوش مصنوعی: بلند شو و قامت خود را راست کن، ای معشوق چابک، ببین که قیامت چگونه خواهد شد.
بر دهن او مگر بحرف و تبسمره نبرد هیچکس بهیچ علامت
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند با کلام و لبخند او را تحت تأثیر قرار دهد و نشانهای از او بگیرد.
دل زد و عالم سفر نمود و بکویتبی‌خبر از خود فکند رحل اقامت
هوش مصنوعی: دل به عشق تو رفت و زندگیام را ترک کرد، بیآنکه از حال خود آگاه باشم، در سرزمین تو ساکن شد.
توبه چه باک ار شکست و وسوسه شد کمعمر خم افزون سر پیاله سلامت
هوش مصنوعی: اگر توبهای شکست و وسوسهای پیش آمد، چه اهمیتی دارد؟ عمر کوتاه است و لذت نوشیدن از پیاله سلامت بیشتر است.
لب چه غم ارتر نکرد ز آب خراباتزاهد خشکی که خورده نان لئامت
هوش مصنوعی: لب که از آب خرابات دلتنگ نیست، اما زاهد با غذای ناپاک خود، دچار خشکی و بیروحی شده است.
از لب جان پرور تو زنده شدش دلعیسی مریم که داد، دادکرامت
هوش مصنوعی: از لب ملایم و دلنشین تو، دل مریم را زنده کرد و این قدرت و کرامت را به او بخشید.
بر در رندان صفی بفقر و فنا روزانکه در آن حلقه نیست جای فخامت
هوش مصنوعی: به سمت رندان (افراد با تجربه و آزاداندیش) برو و به فقر و فنا (زوال و نابودی) اعتراف کن، زیرا در آن جمع، جایی برای خودبزرگنمایی و فخر فروشی وجود ندارد.
خرقه بسوزان که میفروش نگیردبر گرو نیم جرعه دلق امامت
هوش مصنوعی: خرقه را بسوزان، زیرا میفروش به خاطر هیچ چیز، حتی یک جرعه از کرامت رهبری را قبول نمیکند.
شیخ عبث می‌کند نصیحت رنداناو به ریا درخور است و ما به ملامت
هوش مصنوعی: شیخ به طور بیهوده نصیحت می‌کند، چون رندان از او ریاکاری میبینند و ما نیز به ملامت و سرزنش دیگران عادت کردهایم.