شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هرکسی که به او عشق ورزد، دلش به‌خاطر آن زیبایی محو شده است. او تأکید می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند همچون محبوب او را تصور کند و گمان اشتباه است که فکر کنیم زیبایی او ممکن است زوال پیدا کند. همچنین شاعر هشدار می‌دهد که در عشق، عقل و کارشناسی کافی نیست و گاهی باید از عقل فاصله گرفت. دل عاشق در دام گیسوان محبوبش گرفتار شده و نگران عواقب این عشق است. در نهایت، تنها عارفان واقعی از عمق معانی عشق و زیبایی او آگاهند.
شاهدی کاهل نظر عشق جمالش دارنددل بجا باشد اگر محو مثالش دارند
هوش مصنوعی: اگر کسی به دلایل مختلف نمی‌تواند به زیبایی یک معشوق توجه کند، باز هم جای تعجب نیست اگر دلشان به یاد مثال آن زیبایی محو و بیتاب است.
حسن او را همه دستی ز ارادت بدعاستنی که اندیشه ز آسیب زوالش دارند
هوش مصنوعی: زیبایی او باعث میشود که تمام دلها به او عشق ورزند و دعا کنند، نه اینکه نگران از دست رفتن او باشند.
غیر مثلش که در اندیشه بود فرض محالممکنی نیست که در حکم محالش دارند
هوش مصنوعی: اگر به غیر او چیزی در ذهن خود تصور کنی، امکان ندارد که چیزی در حکم غیرممکنها وجود داشته باشد.
لب گشاید چو پی حل معما بسخناهل معنی عجب از حسن مقالش دارند
هوش مصنوعی: وقتی که کسی به حل معماها میپردازد و سخن می‌گوید، اهل دانش و معنی از زیبایی کلامش شگفتزده میشوند.
ناصح از عقل مگو کاین شتر از مستی عشقرفته زان کار که در قید عقالش دارند
هوش مصنوعی: هرگز به عقل و نصیحت فکر نکن، زیرا این شتر (منظور از شتر، انسان عاشق است) به خاطر مستی عشق از آنچه که به دستش آورده رهایی یافته و دیگر نمی‌تواند به آن قید و بندها توجه کند.
دل صفی بست بگیسوی تو چون اول عشقبیم سرگشتگی افزون ز مآلش دارند
هوش مصنوعی: دل پاک و بیآلایش من به موها و زیباییهای تو دل باخته است. مثل روزهای اول عشق، احساس ناامنی و نگرانی بیشتری از عواقب این عشق دارم.
نکته دانان ره من یکتنه دانند که بستزان بتاراج دل اندیشه ز خالش دارند
هوش مصنوعی: افراد باهوش و زیرک تنها خودشان میدانند که چرا دل من به خاطر زیباییهای آن معشوق پریشان است و بر سر آن چه فکرهایی میکنند.