شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که معشوق (یا شاهد) خود را نشان می‌دهد و در این هنگام، همه اشیاء به یک جلوه زیبا آراسته می‌شوند. در ادامه، عارف اشاره می‌کند که در هر شیء، تمام اشیاء به نوعی وجود دارند و این نکته عمیق و رازآلود قابل تأمل است.
چون شاهد ما بخود نمائی برخاستاشیا همه را بیک تجلی آراست
هوش مصنوعی: وقتی که معشوق به خودنمایی می‌پردازد، تمام موجودات به یک جلوه زیبا و دلانگیز زینت مییابند.
سری است در این نکته که عارف گویددر هر شیئی تمام اشیا پیداست
هوش مصنوعی: در این نکته مهمی نهفته است که عارف میگوید در هر چیزی، همه اشیاء بهوضوح قابل مشاهدهاند.