شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالتی از صوفی می‌پردازد که از دنیای مادی و ظاهری خود دست کشیده و به حقیقت معنوی رسیده است. او لباس و تاج خود را کنار گذاشته و به حقیقت «اناالحق» می‌پردازد که نشانه‌ای از وحدت وجود و اتصال با الله است. در نهایت، توصیه می‌شود که در این مسیر عشق و حقیقت را نهان نگاه داریم، به عنوان اشاره به حلاج و آموزه‌های او.
صوفی که فِکَندَ از تن و سرخرقه و تاجبازار اناالحقش بحق یافت رواج
هوش مصنوعی: صوفی که از خود و زرق و زور دنیا دست کشیده و لباس و مقام را کنار گذاشته، در بازار حقیقت خود را به خوبی مییابد و به شناخته می‌شود.
تن بر سَر‌ِ دار، خودنمائی است مبرشو پنبه‌یِ عشق را نهانی حلاج
هوش مصنوعی: جسم انسان نمایانگر و نشانه‌ای است بر فرمانروای خود. عشق را پنهانی و خاموش نکن؛ چرا که همچون حلاج، باید به صداقت و حقیقت عشق اقرار کرد.