شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت لبان معشوق اشاره دارد و آن‌ها را به معجزات خضر و مسیح تشبیه می‌کند. شاعر می‌گوید که لبان معشوق گاه به صورت مرموز و گاه به طور صریح انسان را زنده می‌کنند. او همچنین به تفاوت‌های لطافت و شیرینی اشاره می‌کند و تنها سخن معشوق را شیرین و دلپذیر می‌داند.
ای لعل لب تو معجز خضر و مسیحگه زنده برمز می‌کنی گاه صریح
هوش مصنوعی: ای لعل لب تو، مانند معجزههای خضر و مسیح است؛ گاهی به طور ناگهانی و به طرز شگفتانگیزی جان میگیری و گاهی به وضوح و روشنایی.
با هم نبود لطیف و خوش ، قند و نمکجز در سخنت که هست شیرین و ملیح
هوش مصنوعی: در این دنیا چیزهایی مانند لطافت، خوشی، قند و نمک به تنهایی وجود ندارند، جز در گفتار تو که سرشار از شیرینی و دلنشینی است.