شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق و ناامیدی است. شاعر در آن به خداوند یا محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در سختی‌ها و مشکلات زندگی هیچ یاری غیر از او ندارد. در لحظات بحرانی و خطرناک، تنها امید او همین عشق و حمایت است. شاعر نشان می‌دهد که اگرچه در دشواری‌ها تنهاست، اما به خداوند تکیه می‌کند.
ای آنکه بجز تو هرگزم یار نبوددر شدت و محنتم نگهدار نبود
هوش مصنوعی: ای محبوبی که در سختی‌ها و مشکلات هیچ یاری جز تو ندارم، پس مرا تنها نگذار و همراهم باش.
در مهلکه‌ها که بسته بد راه نجاتافتادم و جز توأم مدد کار نبود
هوش مصنوعی: در شرایط سختی که هیچ راه نجاتی پیدا نمیشود، تنها تو هستی که میتوانی به من کمک کنی.