شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به امید و رحمت خداوند اشاره دارد و می‌گوید که خداوند بخشنده است و می‌تواند گناهان بندگانش را ببخشد. زیبایی‌های عالم از آن خداوند است و هر کس باید بر اساس ظرفیت و زیبایی‌های خود عمل کند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی ارتباط بین بندگان و خالق و امید به عفو و رحمت الهی است.
امید مراست ز آفریننده‌یِ خودکو عفو کند جرائم بنده‌یِ خود
هوش مصنوعی: من به خالق خود امید دارم که خطاهای بندگانش را ببخشد.
زیبنده‌یِ او عطاست، وَز بنده خطاهر کس کند آنچه هست زیبنده‌یِ خود
هوش مصنوعی: هر کسی باید مطابق با مقام و شأن خود عمل کند و از خطا و نقایص دوری نماید. زیبایی و شایستگی هر فرد به اقدامات او بستگی دارد.