شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر لفظ و کلمات وجود نداشته باشند، ناطق و سخن‌ران هم نمی‌تواند درباره آن‌ها صحبت کند. او بیان می‌کند که اگر چه حقیقت‌ها و معانی درونی دارند، اما بدون کلمات و سخن گفتن، نمی‌توانند منتقل شوند. در واقع، ارزش و اهمیت کلمات در بیان معانی و داستان‌ها مورد تأکید قرار گرفته است.
لفظی که نباشد آگه از وی لافظبود آنکه به قصه بافت بر هم واعظ
هوش مصنوعی: هرگاه سخنی وجود نداشته باشد که از آن خبر دهد، گویندهاش نیز شخصی خواهد بود که داستانی را به هم میبافد و به نوعی موعظه می‌کند.
می‌داشت به معنی ار حدیثی محفوظبه زانکه بود بر این خبرها حافظ
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت و ارزش بالای یک سخن یا روایت میپردازد. اشاره دارد به این که یاد گرفتن و حفظ کردن مطالب مهم، بهتر از نادیده گرفتن آنهاست، چون در نهایت، این اطلاعات و داستان‌ها میتوانند به ما کمک زیادی کنند. در واقع، دانستن و محافظت از این دانش، گامی حیاتی در درک بهتر جهان و زندگی است.