شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به تمیز و پاکی ذات خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند از هر گونه نقص و عیب مصون است و درک و فهم انسانی نمی‌تواند به ذات او پی ببرد. همچنین اشاره می‌کند که انسان‌ها از خاک خلق شده‌اند و دانش و توانایی آن‌ها نیز محدود به همین ماده خاکی است.
ای هستیت از تمیز خلقان همه پاکذات تو منزه از عقول و ادراک
هوش مصنوعی: وجود تو از تمیز و تمایز میان خلقها پاک و خالص است. ذات تو از درکها و تفکرات بشری آزاد و دور است.
ما را تو ز خاک آفریدی و بتودانائی ماست چون توانائی خاک
هوش مصنوعی: ما را از خاک آفریدی و دانش ما به تو وابسته است، زیرا همانند خاک، توانایی ما نیز محدود است.