شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: در این متن، گوینده از خداوند به خاطر گناهانش شرمنده است و خود را بدکار و گدا میداند. او به خداوند به عنوان بخشنده و غنی اشاره میکند و تاکید میکند که او بنده خداست. در واقع، بیانگر حالت توبه و نیاز انسان به رحمت الهی است.
یارب ز گناه خویش شرمنده منمبر هر چه عقوبت است زیبنده منم
هوش مصنوعی: پروردگارا، به خاطر گناهانی که انجام دادهام شرمندهام و هر مجازاتی که بر من روا باشد، شایسته من است.
غفار توئی غنی توئی شاه توئیبدکار منم گدا منم بنده منم
هوش مصنوعی: تو بخشندهای، بینیاز و پادشاهی. من تنها یک گدا و بندۀ تو هستم.