شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست بخشش میکند و به ضعف و ناتوانی خود اشاره میکند. او میگوید که دیگران به امید کارهای نیک خود به خدا امید دارند، اما امید او به بخشش از گناهانش است.
یارب تو ببخشای بناداری منبر بیکسی و فقیری و خواری من
هوش مصنوعی: ای خداوند، تو را به خاطر زجر و فقر و ذلت و ناتوانیام ببخش.
هر کس بخدا امیدش از طاعت اوستامید منست از گنهکاری من
هوش مصنوعی: هر کسی به امید اطاعت و بندگیاش به خدا نزدیک میشود، اما من با وجود گناههایم، امیدم به رحمت و بخشش اوست.