شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به عدم امیدش به توبه و بازگشت به حق اشاره می‌کند و می‌گوید به شفاعت شخصیت‌های بزرگ مانند پیر و پیامبر متوسل می‌شود. او با دل پر از امید و ترس به درگاه الهی می‌رود و انتظار دارد که خداوند هر آنچه برایش مقدر است، چه خوب و چه بد، به او بدهد.
نیست روی توبه و برگشت بر حق دیگرمبا شفاعت خواستن از پیر و از پیغمبرم
هوش مصنوعی: من دیگر به هیچ راهی برای توبه و بازگشت به حقانیت دسترسی ندارم و از هیچ شخصی، چه عالم و چه پیامبر، تقاضای شفاعت نمیکنم.
می‌روم بر درگهش با جان پر امید و بیمتا که خواهد از بد و نیک آنچه آرد بر سرم
هوش مصنوعی: به سوی درگاه او می‌روم با دل پر از امید و نگرانی، تا ببینم چه سرنوشتی، چه خوب و چه بد، برایم مقدر می‌شود.