شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به وصف خداوند می‌پردازد و او را به عنوان منبع تمام کمالات و زیبایی‌ها معرفی می‌کند. خداوند را نه محدود به زمان و مکان می‌داند و از صفات بی‌نظیر او سخن می‌گوید. او همه موجودات را به حیات بخشیده و رحمتش در آفرینش قابل مشاهده است. بعلاوه، این آیات رحمت در تمام مخلوقات ظهور کرده‌اند و نشان‌دهنده عظمت و جلال خداوند هستند.
خداوند ذوالجلال روان‌بخش ذوالکرمبر آرنده حدوث بر آزنده قدم
هوش مصنوعی: خداوند بزرگ و با شکوهی که زندگیبخش و بخشاینده است، میباشد. او خالق و سبب به وجود آمدن هر چیزی است و به انسانها امکان حرکت و پیشرفت میدهد.
منزه ز چون و چند مقدس ز کیف و کمنه در بود او زوال نه در داد او ستم
هوش مصنوعی: او از هر گونه نقص و عیب پاک است و از ویژگیهای مادی بینیاز است. نه وجودش دچار زوال میشود و نه در کارهایش ظلمی وجود دارد.
کند هست هر چه را بهستی است مستحق
هوش مصنوعی: هر چیزی که در آن نیکویی باشد، خود را نشان میدهد و شایستهی توجه است.
بوجه کمال کرد تجلی ز عیب ذاتهویدا شد از تمام در اسماء و در صفات
هوش مصنوعی: در نهایت، کمال و زیبایی به نمایش درآمد و عیبهای ذات آشکار شد. این تجلی در تمام اسم و صفات نمود پیدا کرد.
رخ از موهبت نمود بمرآت ممکناتهر آن ممکنی گرفت زوی خلعت حیات
هوش مصنوعی: چهرهی او به واسطهی نعمت خود، به آینهی ممکنات جلوه می‌کند. هر موجودی که امکان وجود دارد، با او به زندگی و حیات دست مییابد.
شد آیات رحمتش شئونات ما خلق
هوش مصنوعی: آیات رحمت او ویژگیها و صفات خلقت ما را شکل میدهد.