بخش ۲۵ - خطاب به پیر طریقت و سلطان حقیقت و طلب همت نمودن از آن حضرت
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به مقام و روشنایی علی (علیه‌السلام) اشاره می‌کند و او را به عنوان منبع نور و رحمت معرفی می‌کند. از نور علی سخن می‌گوید که حسودان و کافران را کور می‌کند و بر آن‌ها تاثیری منفی می‌گذارد. به عمق عشق به علی و نیاز به او در زمان سختی‌ها اشاره دارد و از خداوند می‌خواهد که چشم دل را به حقیقت عشق باز کند. شاعر خود را در درد عشق به علی توصیف می‌کند و از او درخواست درمان می‌کند. در نهایت، شاعر به یاد انسان‌های پاک و دردمند می‌افتد که در جستجوی رحمت و آب زندگی‌بخش هستند. متن به عمق احساسات و روحانیات اشاره می‌کند و نشان‌دهنده عشق عمیق به مقام اهل بیت است.
ای علی رحمت ای جانهای پاکمر تو را قندیل نور تابناک
هوش مصنوعی: ای علی، ای رحمت و ای جانهای پاک، تو همچون چراغ روشنی درخشان هستی.
تابناکی نور پاکت را سِزدتا شود کور از شعاعش چشم بد
هوش مصنوعی: نور خالص و درخشان تو به قدری تابناک است که چشمهای بد و ناپاک را به طور کامل کور می‌کند.
تا ابد نور تو در دور وجودهست تابان کوری چشم حسود
هوش مصنوعی: نور تو همیشه و در تمام ابعاد وجود تابناک است و حسودان به خاطر این نور، کور و ناتوان هستند.
این حسودان خسیس ناپسندکز جهودی منکر نور تواند
هوش مصنوعی: این حسودان کممایه و ناپسند، که منکر روشنایی و نور هستند، از حسد به دیگران میکوشند.
چون کشیدند از تولاّی تو سرکرد تقدیر قضاشان کور و کر
هوش مصنوعی: وقتی از محبت و دوستی تو دست برداشتند، تقدیر و سرنوشتشان به گونهای شد که به هیچ چیز نمیبینند و نمیشنوند.
مُهرشان بنهاد حق بر دل ز خشم‌این سزای هر جهود خیره چشم
هوش مصنوعی: خداوند بر دلشان نشانهای قرار داد تا به خاطر خشمشان، مجازاتی برای هر یهودی بداندیش باشد.
خیره چشمی کرد ابلیس از منم‌قهر حق راندش ز درگاه کرم
هوش مصنوعی: ابلیس نگاهی به من انداخت، از سوی خداوند مورد غضب قرار گرفت و از درگاه رحمت دور شد.
گفت من از نار و آدم ز آب و خاکگر کشم از سجدة او سر چه باک
هوش مصنوعی: گفت: من از آتش و آدم به آب و خاک آمدهام. اگر سرم را از سجدهاش بردارم، چه نگرانی دارم؟
دید ز آدم ظلمت طین آن لعین‌غافل از نور تو گشت و سرّ دین
هوش مصنوعی: انسان به دلیل طبیعت تاریک و آلودهاش از نوری که تو فراهم کردهای غافل شد و از راز دین دور ماند.
کاندر آدم سرّ عشقت مختفی است‌قصد حق اظهار این عشق از صفی است
هوش مصنوعی: در وجود آدمی راز عشق تو نهفته است و هدف از بیان این عشق از جانب حق، نشان دادن مقام و جایگاه اوست.
تافت روی از نور عشقت آن جهودلاجرم شد رانده از درگاه جود
هوش مصنوعی: روشنایی چهرهات به خاطر عشق تو باعث شد که آن آدم زشتکار به ناچار از در رحمت و بخشش طرد شود.
کرد یزدان از در رحمت رَدشتا که عبرت گردد آن فعل بدش
هوش مصنوعی: خداوند به خاطر رحمتش عذر و فرصت را به او میدهد تا از کار ناپسند خود عبرت بگیرد.
ای علی رحمت ای سلطان رازچشم عبرت بین ما را کن تو باز
هوش مصنوعی: ای علی، رحمت و بخشش تو را از ما دور نکن، ای سلطان رازها، چشمان ما را که به عبرت و عبرتآموزی نیاز دارد، روشن کن و به ما بینایی عطا کن.
هین ز شرِّ کبر و وسواس دو تومی گریزم در پناه ذات تو
هوش مصنوعی: من به دنبال پناهی از بزرگیطلبی و وسواس در سایه امنیت تو هستم.
گر ز امرت سر زند دزدیده دلبحر آتش را در او کن مشتعل
هوش مصنوعی: اگر دل کسی که عاشق است، از دست تو برود، دلش را مانند دریا در آتش شعلهور کن.
تا بسوزد شعله نارِ غمت‌هرچه کآن با غم نباشد همدمت
هوش مصنوعی: بگذار که آتش اندوه تو هر چیزی را که با غمت نیست، بسوزاند.
کی گذارد غیرت عشق غیورجز غمت در سینه مستان سرور
هوش مصنوعی: جز غم تو، هیچ احساسی در دل عاشقانی که پر از عشق و شور هستند، جایی ندارد. آن‌ها فقط به یاد تو و عشق تو زندگی میکنند.
دل که شد مست از شراب بی غشت‌هر زمان سوزنده تر دید آتشت
هوش مصنوعی: وقتی دل از نوشیدن شراب ناب شگفتانگیز شاد و سرخوش میشود، هر لحظه شعلههای آتش عشق و احساس درونش بیشتر و بیشتر میسوزد.
تا بسوزد بیشتر دل زین تفم‌نِه شراب آتشینی در کفم
هوش مصنوعی: بهتر است این دل بیشتر بسوزد، پس شراب آتشینی را در دستم قرار بده.
زآن شراب شعله خوی عقل سوزدر دل چون طشت آتش برفروز
هوش مصنوعی: از آن شراب، شعلهای به دل می‌افتد که مانند تشت آتش، بسوزاند.
طشت چبود کآتش عشقت ز تاب‌بحرها را افکند در التهاب
هوش مصنوعی: عشق تو مانند آتشی است که به شدت میسوزاند و مثل امواج دریا در حال تلاطم و بیقراری است.
چو از تب عشق است استسقا ی دلآبها گردد حرارت زای دل
هوش مصنوعی: وقتی دل به عشق دچار تب و تندی میشود، آبها هم این حرارت را از دل میگیرند و گرم میشوند.
دل ز سوز عشقت اندر تابش است‌همچو ماهی غرق بحر آتش است
هوش مصنوعی: دل من از شدت عشق تو در التهاب است، مانند ماهی که در آتش غرق شده باشد.
نالم این را کامشب است افزون تبم‌ای طبیب از حال دل پرس امشبم
هوش مصنوعی: امشب دلم بیحالتتر و پرتب و تابتر از همیشه است. ای پزشک، حال من را بپرس و بدان که درد من بیشتر شده است.
من مریض عشق و تو روح اللّهی‌از غم و درمان دردم آگهی
هوش مصنوعی: من به عشق بیمار شدهام و تو همانند روحالقدس هستی که از غمها و دردهای من آگاهی داری.
کس چه داند جز تو حال اهل غم‌کاین تب از عشق است نه از سودا و دم
هوش مصنوعی: هیچکس جز تو نمیداند که حال افرادی که در غم هستند چگونه است؛ زیرا این بیتابی ناشی از عشق است، نه از ناراحتی یا بیماری.
چون تویی درمان ما و درد مادرد دل را بی‌دوا کن، بی‌دوا
هوش مصنوعی: چون تویی که مایه آرامش و شفا هستی، درد دل ما را تا مرز بلا حل و بیجواب بگذار.
کی ز درد عشق دل را رستگی است‌تا که بر زنجیر عشقش بستگی است
هوش مصنوعی: آیا دل میتواند از درد عشق آسوده شود تا زمانی که به زنجیر عشق پیوسته باشد؟
بهر دل زنجیر غم را تاب دههرچه عطشان تر شد او را آب ده
هوش مصنوعی: برای دل زنجیر غم را تحمل کن و به او آب بده، هرچه بیشتر تشنه و نیازمند شد.
نام آب انداخت بر جانم عطش‌و ین دل مُستَسقیم شد مرتعش
هوش مصنوعی: اسم آب بر جانم تشنگی را به یاد میآورد و این دل من از شدت شوق به لرزه درآمده است.
یادم آمد زآن فقیر حق طلب‌کآب برد از بهر شاه تشنه لب
هوش مصنوعی: یاد آن فقیر عدالتخواه افتادم که برای سیراب کردن شاه تشنه، خود را به زحمت انداخت و آب آورد.