۲۶- آیات ۵۱ تا ۵۲ - صفی علیشاه

وَ إِذْ وٰاعَدْنٰا مُوسیٰ أَرْبَعِینَ لَیْلَةً ثُمَّ اِتَّخَذْتُمُ اَلْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظٰالِمُونَ (۵۱) ثُمَّ عَفَوْنٰا عَنْکُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِکَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۵۲) و چون وعده دادیم موسی را چهل شب، پس گرفتید شما گوساله را از بعدش و شما ستمکارانید (۵۱)، پس عفو کردیم از شما از بعد آن، تا شاید شما شکر کنید (۵۲)

و چون وعده دادیم موسی را چهل شب، پس گرفتید شما گوساله را از بعدش و شما ستمکارانید (۵۱)، پس عفو کردیم از شما از بعد آن، تا شاید شما شکر کنید (۵۲)

« در بیان اربعین موسی(ع) »

وآنکه موسی را چهل شب از صلاحوعده فرمودیم بهر افتتاح

بعد از آن کز آل فرعون عنودگشت فارغ وز هلاک آن جحود

پس گرفتید از غلط گوساله راخار آوردید جای لاله را

از شما هم عفو کردیم این غلطتا مگر شاکر شوید از هر نمط

اربعین بهر صفای قلب بودزنگ از آیینه زآن شاید زدود

بی ریاضت قلب کی یابد مقام ؟وآن چهل روز است گر دانی تمام

زآنکه شد خلق بدن در اربعیندر رحم گردید تکوین جنین

شد مخمر طینت آدم یقیندر کف قدرت هم اندر اربعین

بهر حق شو خالص اندر چل صباحتا که گردی مصدر فوز و فلاح

از پی گوساله رفتن راه نیستدر ره نفس بهیمیه مایست

موسی جان در تو است و غالب استیار هارون باش تا او غایب است

کیست هارون اعتقاد و حزم تودر صراط حق ثبات عزم تو

آب بردار ار که داری عزم راههر چه گویندت که در ره هست چاه

شاید آن چه خشک باشد یا خرابمانی از بی آبی اندر التهاب

وآن ثباتت در ره از خود رستن استگوش را از هر صدایی بستن است

تا نیابد سامری وهم دستکُشت باید وهم و از گوساله رست

نفس حیوانیه را معبود خویشگیرد از اندیشۀ مردود خویش

این بود ظلمی که بر ناموضع استطاعت او برخلاف واقع است

وضع معبود از ره اوهام کردنز طریق موسی و الهام کرد

چونکه بود از وهم این نقص و قصورعفو کرد از لطف یزدان غفور

تا شما از عفو او شاکر شویدوز خطای خویش مستغفر شوید