۷۳- آیات ۱۵۳ تا ۱۵۷ - صفی علیشاه

یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا اِسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَ اَلصَّلاٰةِ إِنَّ اَللّٰهَ مَعَ اَلصّٰابِرِینَ (۱۵۳) وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اَللّٰهِ أَمْوٰاتٌ بَلْ أَحْیٰاءٌ وَ لٰکِنْ لاٰ تَشْعُرُونَ (۱۵۴) وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْ‌ءٍ مِنَ اَلْخَوْفِ وَ اَلْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ اَلْأَمْوٰالِ وَ اَلْأَنْفُسِ وَ اَلثَّمَرٰاتِ وَ بَشِّرِ اَلصّٰابِرِینَ (۱۵۵) اَلَّذِینَ إِذٰا أَصٰابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قٰالُوا إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَیْهِ رٰاجِعُونَ (۱۵۶) أُولٰئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَوٰاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولٰئِکَ هُمُ اَلْمُهْتَدُونَ (۱۵۷)

ای آن کسانی که گرویدید یاری جویید به شکیبایی و نماز‌؛ به‌درستی‌ که خدا با شکیبایان است (۱۵۳) و مگویید مر آن را که کشته شود در راه خدا مردگانند‌، بلکه زندگانند و لیکن نمی‌فهمید (۱۵۴) و هر آینه می‌آزماییم شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کمی از مال‌ها و نفس‌ها و میوه‌ها و مژده ده شکیبایان را (۱۵۵) آنان که هرگاه برسد ایشان را مصیبتی گفتند بدرستی که ما از برای خداییم و بدرستی که ما بسوی او بازگشت‌کنندگانیم (۱۵۶) آن گروه بر ایشان رحمت‌ها از پروردگارشان و رحمت و آن گروه ایشانند هدایت‌یافتگان (۱۵۷)

مؤمنان جویید از وجه ثباتاستعانت جمله بر صبر و صلات

اینست ایمانی که باشد بالعیاندان ز سطوات تجلی صبر آن

زین تجلی رهرو‌ی کاو راست صبردر نیستان یقین شیر است و ببر

عظمت حق بیند و ماند به‌جایاین نباشد جز به توفیق خدای

زهرهٔ شیران بدرّد زین نهیبکن عجب گر رهروی دارد شکیب

بر صلات اعنی شهود وجه ذاتاستعانت جست باید در ثبات

گفت زین رو حق بود با صابرینبی عنایت این نخواهد شد یقین

تا نگویید آنکه در راه خداکشته شد‌، یعنی که‌ وا‌رَست از هوی

نفس خود را کشته است‌، او مرده استبلکه بر عمر ابد پی برده است

زنده است او بر حیات سرمدیمی‌خورد قوت از لقای ایزدی

لیک نادانید زین معنی شمازآنکه اندر پرده‌اید و در عمی

آزمایش‌هاست ما را در وقوعاز شما بر چیزها از خوف و جوع

هم دگر از نقص اموال و نفوسکه خورد هر کس ز نقصانش فسوس

ده بشارت صابران را از ودادکه صبور، اندر سلوکند و جهاد

صابرند اندر غم و آفات خوددر ولای ما ز مألوفات خود

آن کسان کز عشق، نز بیم و امیددر مصیبت‌ها که ایشان را رسید

از خداوندیم ما، گفتند چونلاجرم إنَّآ إلَیهِ راجِعون

هر تصرّف کو کند بر ما رواستملک ملکِ اوست، کرد آن را که خواست

هست ایشان را به هر لیل و نهاربس درود و رحمت از پروردگار

هم هدایت‌هاست ایشان را ز ماهر دمی یابند نوعی اهتدا