۱۲۵- آیه ۲۵۳ - صفی علیشاه

تِلْکَ اَلرُّسُلُ فَضَّلْنٰا بَعْضَهُمْ عَلیٰ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اَللّٰهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰاتٍ وَ آتَیْنٰا عِیسَی اِبْنَ مَرْیَمَ اَلْبَیِّنٰاتِ وَ أَیَّدْنٰاهُ بِرُوحِ اَلْقُدُسِ وَ لَوْ شٰاءَ اَللّٰهُ مَا اِقْتَتَلَ اَلَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَتْهُمُ اَلْبَیِّنٰاتُ وَ لٰکِنِ اِخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَ لَوْ شٰاءَ اَللّٰهُ مَا اِقْتَتَلُوا وَ لٰکِنَّ اَللّٰهَ یَفْعَلُ مٰا یُرِیدُ (۲۵۳)

این فرستادگان را زیادتی دادیم بعض ایشان را بر بعض از ایشان کسی است که سخن کرد خدا را و بلند کرد پارۀ ایشان را درجه‌ها و دادیم عیسی پسر مریم را معجزها و قوت دادیم او را بروح پاکیزه و اگر بخواهد خدا کارزار نمی‌کردند آنان که بعد از ایشان از بعد آنچه آمد ایشان را معجزها و لیکن اختلاف کردند پس از ایشان کسی است که گروید و از ایشان کسی است که کافر شد و اگر می‌خواست کارزار نمی‌کردند و لیکن خدا می‌کند آنچه اراده کند (۲۵۳)

این رسل بعضی ز بعضی افضل استآنکه آخر باشد ، اصلِ اول است

هست ز ایشان آنکه با حق در کلامبود و رفعت یافت زو بعضی به نام

وآن نبی امجد است و خاتم استامر و نهی اش تا ابد در عالم است

بر نشان دادیم از تأیید ذاتخاصه بر عیسی ابن مریم بیّنات

تقویت دادیمش از روح القدسیافت از تأیید قدسی اُسطُقس

بعد ایشان خواستی ور کردگارکس نکردی زآن جماعت کارزار

بعد از آن کآمد بر ایشان معجزاتمختلف گشتند لیکن از جهات

فرقه ای ز ایشان به ایمان آمدندفرقه ای هم سرکش و کافر شدند

ور خدا میخواست ز ایشان کارزارکس نکردی هم نباشد گیر و دار

حق تعالی می کند لیک آن چه خواستخواست یعنی آنچه در قدرت رواست

بر گزافه نیست علم و قدرتشداشت افعال اقتضاء با حکمتش

پس چو اندر قدرتش نبود گزافدر جهان واقع نشد یک مو خلاف

این تخالف ز اختلاف کثرت استاختلافی ور نه کی در وحدت است

درگذشتم زین سخن دستور نیستداند آن خود کز خرد معذور نیست

وآنکه معذور است بر حالش ببخشلعل معنی گو بمان اندر بدخش

میگزد لب آنکه میدانی به منکه به قدر فهم عامه گو سخن