۱۸- آیات ۵۶ تا ۵۸ - صفی علیشاه

فَأَمَّا اَلَّذِینَ کَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذٰاباً شَدِیداً فِی اَلدُّنْیٰا وَ اَلْآخِرَةِ وَ مٰا لَهُمْ مِنْ نٰاصِرِینَ (۵۶) وَ أَمَّا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ فَیُوَفِّیهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اَللّٰهُ لاٰ یُحِبُّ اَلظّٰالِمِینَ (۵۷) ذٰلِکَ نَتْلُوهُ عَلَیْکَ مِنَ اَلْآیٰاتِ وَ اَلذِّکْرِ اَلْحَکِیمِ (۵۸)

پس اما آنان که کافر شدند پس عذاب کنم ایشان را عذابی سخت در دنیا و آخرت و نیست مر ایشان را هیچ یاری‌کنندگان (۵۶) و اما آنان که گرویدند و کردند کارهای شایسته پس تمام دهد ایشان را مزدشان و خدا دوست ندارد ستمکاران را (۵۷) آن می‌خوانیمش بر تو از آیتها و ذکر با حکمت (۵۸)

وآن کسان که بر نبی کافر شدندغافل از تعظیم پیغمبر شدند

هستشان از من عذابی در دو کونبهر ایشان نه بود یاری نه عون

هست ایشان را در این دنیا عذابخسف و جزیه، قتل و اَسر بی حساب

این همه ثبت است در اوراقشانهم بر این بوده است استحقاقشان

بر جبینشان کلک غیب اینسان نوشتتا بود پیدا نشان بد سرشت

خوی بدشان همچنین در آخرتآتش سوزنده شد بی معذرت

نیست تا ز ایشان کسی یاری کندز آتش سوزان نگهداری کند

وآن کسان که بگرویدند از ازلهستشان شایسته اخلاق و عمل

اجرشان را حق دهد کامل یقینگفت زآن رو لَا یُحِب الظَّالِمِین

بر تو خوانیم ای رسول ذی مقامآیت و ذکر حکیم اینسان تمام

این نشانیها و پند استواردر جهان تا از تو ماند یادگار

در نبوّت تا تو را باشد دلیلرهنما بر خلق از رب جلیل

هر زمان حجت بود بر عام و خاصآیت حق را چنین است اختصاص